Ky vendim, që në fillim mund të dukej i pazakontë, me kalimin e kohës mori një kuptim shumë më të thellë për të. Ozge rrëfen se babai i saj e kishte si amanet ruajtjen e gjuhës dhe kulturës shqiptare, si një lidhje e fortë me prejardhjen dhe historinë familjare. Edhe pse jetonin në mes të një metropoli si Stambolli, ai nuk lejoi që kjo lidhje të zbehej.

Pandemia i mori jetën të atit, duke lënë pas një boshllëk të madh emocional. Megjithatë, Ozge thekson se amaneti i tij nuk u shua. Me përkushtim dhe ndjenjë përgjegjësie, ajo vendosi ta çojë deri në fund misionin që ai i kishte lënë, duke vazhduar të promovojë gjuhën dhe kulturën shqiptare kudo që është.

Historia e saj është një dëshmi e fuqishme se identiteti nuk lidhet vetëm me vendin ku jeton, por me vlerat që trashëgon dhe zgjedh t’i mbash gjallë. Në një botë gjithnjë e më të globalizuar, rrëfimi i Ozge Demirozu vjen si një kujtesë e fortë për rëndësinë e ruajtjes së rrënjëve dhe respektimit të amaneteve familjare, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE