Ajo i solli ushqimin me buzëqeshje dhe nuk e bëri të ndihej i pavlerë. Burri hëngri në heshtje dhe, para se të largohej, la një zarf të vogël mbi tavolinë.

Kur kamarierja e hapi, gjeti një letër të shkruar me dorë. Në të, burri e falënderonte për mirësinë dhe i shkruante se njerëzit shpesh harrojnë se respekti dhe dhembshuria vlejnë më shumë se çdo pasuri.

Në fund të letrës ishte edhe një çek i vlefshëm për restorantin, me të cilin burri kishte paguar jo vetëm vaktin e tij, por edhe disa vakte për njerëzit në nevojë që do të vinin më pas.

Kamarierja mbeti pa fjalë. Ajo kuptoi se njeriu që të gjithë e kishin gjykuar nga pamja kishte lënë pas një mësim që askush nuk do ta harronte.

Historia u përhap shpejt dhe u bë një kujtesë se mirësia, respekti dhe humanizmi mund të ndryshojnë jetën e dikujt, edhe me një gjest të vogël.